Imago van DE recruiter: tijd voor nuance
De functietitel recruiter roept bij veel professionals een gemengd beeld op. Waar de rol bedoeld is om mensen en organisaties zorgvuldig met elkaar te verbinden, wordt zij in de praktijk regelmatig geassocieerd met onpersoonlijke benaderingen, commerciële druk en een sterke focus op snelheid zonder menselijke waarde.
Dat imago is niet volledig uit de lucht komen vallen!
Het stigma is verklaarbaar
Binnen ons mooie vakgebied zijn er recruiters die kandidaten benaderen met weinig inhoudelijkheid, vage beloftes of vooral gestuurd worden door targets want ja … je moet die bonus toch kunnen binnenslepen met cijfers! Functies worden soms aantrekkelijker gepresenteerd dan ze daadwerkelijk zijn en opvolging blijft uit. CV’s naar organisaties mailen zonder de privacywetgeving in acht te nemen, met een te populair taalgebruik en zonder de kennis en inhoud van een organisatie te hebben onderzocht. Dergelijke ervaringen blijven negatief hangen en kleuren het beeld van recruitment als geheel.
Het is belangrijk dit te benoemen. Niet om het vak te ondermijnen, maar om te erkennen dat gedrag bijdraagt aan perceptie.
De intentie als uitgangspunt
Wat vaak onderbelicht blijft is dat recruitment in de kern een adviserend vak is. Historisch gezien spraken we over arbeidsbemiddelaars en personeelsadviseurs, benamingen die rust, zorgvuldigheid en verantwoordelijkheid uitstraalden. Deze titels zijn grotendeels verdwenen terwijl de essentie van het werk nog steeds hetzelfde is: het maken van duurzame matches tussen mens en organisatie.
In veel gevallen is de rol zelfs complexer geworden onder andere door arbeidsmarktkrapte, schaarse profielen en hogere verwachtingen van zowel kandidaten als opdrachtgevers.
Van proces naar advies
Waar recruitment uitsluitend wordt ingericht als een proces dat zo efficiënt mogelijk moet verlopen ontstaat het risico dat snelheid belangrijker wordt dan kwaliteit. Het verschil tussen verkopen en adviseren wordt dan diffuus.
Een adviseur stelt kritische vragen, weegt belangen af en durft verwachtingen te managen. Juist deze eigenschappen zijn noodzakelijk om goede en toekomstbestendige keuzes te maken. Zeker in deze tijd is het belangrijk om deze adviesrol op de juiste manier te vervullen aangezien de personeelskosten voor veel organisaties hoog oplopen.
Herpositionering
De opkomst van titels als Talent Partner of People Advisor is geen toevallige trend maar een poging om de adviserende rol van recruitment weer explicieter te maken. Inhoudelijk sluit deze rol sterk aan bij wat de personeelsadviseur of arbeidsbemiddelaar altijd al deed maar dan in een moderne context.
Het aanpassen van terminologie alleen is onvoldoende. Het vraagt ook om andere keuzes in aansturing, verantwoordelijkheden en kwaliteitscriteria.
Ander label?
Het imago van recruitment verandert niet door het negeren van het stigma maar door het erkennen ervan en het consequent anders uitvoeren van het vak. Dat vraagt om professionals die concreet communiceren, realistische verwachtingen scheppen en handelen vanuit inhoud in plaats van targets.
Uiteindelijk draait het niet om de titel maar om de ervaring die wordt achtergelaten. Wanneer mensen zich serieus genomen voelen volgt het vertrouwen vanzelf ongeacht of we spreken over een recruiter, arbeidsbemiddelaar of personeelsadviseur.
Recruitment is te mooi om er met verkeerde intenties in te staan dus stuur de Cowboys maar terug naar het Wilde Westen!